Zondag 1 februari, Vertrek!

Nadat we zaterdag nu twee weken geleden, een mooie mercedes hadden uitgezocht konden we deze gisteren toch niet ophalen. De kenteken papieren waren nog niet in orde en wij wilden toch echt op pad. De dealer had wel een andere deal, neem deze Mercedes maar die rijd ook prima. Succes ermee. Dus zonder erin te hebben proef gereden zijn we vertrokken om hem 7500 duizend km verderop weer te verkopen.

We worden uitgezwaaid door Daisy, vrouw van mijn reisgenoot, en Sandra, mijn vriendin, nadat we nog een paar foto's in de straat hebben gemaakt. Op de A2 worden we aan alle kanten ingehaald, dat ben ik niet helemaal gewend en spreek mijn vermoedens dus ook uit over de snelheidsmeter van onze bolide! Twee minuten lang even de km paartjes tellen en jahoor met 100 op de teller blijkt ongeveer 90 echte km/ph te zijn. De reden dat we dus als een stel oude wijfen voorbij werdden geplankt.

Met die 10% in ons achterhoofd hebben we de hele dag zo'n beetje 130 gereden, af en toe blies ie met gemak door naar de 140, maar dat scheen toch niet zo goed voor het beestje te zijn, zeiden ze... teveel toeren. nou daar hebben we niets van gemerkt achteraf.
's Avonds na een snelle vette hap ergens langs de snelweg vinden we in de buurt van Biarriz een Formule 1 hotel.

Dit moet je toch een keer meegemaakt hebben in je leven, de wc was al een belevenis apart! Als je, je hand alla Harry Potter van links naar rechts, wooush, onder de dispensers door haalde kreeg je respectievelijk wat zeep, lauw water en daarna nog een feun. Wat wil je nog meer hier kan ik wel wonen. Nadat je de deur achter je hebt dicht gegooid hebt hoor je nog even wat ondefinieerbare geluiden en voila, ja ik spreek ook een beetje frans, schoon is ie weer.

Een douche heb ik maar niet genomen want anders zat ik nu nog aan het typen.

(maandag 2 feb)lekker geslapen, rijden met die bak. In Spanje ff snel van een ontbijtje genieten en dan nog 30 km fout rijden, tolweg houd gewoon op... nu wel de goeie route richting Madrid. Jezus wat is Spanje een stinkland, overal langs de weg rommel, af en toe een stalen stier op je horizon maar vooral die stank is blijven hangen, in mijn hoofd.

. Na Madrid wordt het landschap wel heen eentonig. Je gelooft het, of niet maar, volgens mij hebben we in zuid Spanje wel 1,5 uur langs olijfboomgaarden gereden die zover strekte, dat mijn telelens het niet eens kon bevatten. Ik kon er niet over ophouden alsof een klein kind die voor het eerst in de 8baan heeft gezeten.

Aan het eind vd avond komen we in Algeciras aan wat toch opeens een verrassend grote stad is na de hele dag alleen maar olijfbomen te hebben gezien. En veel verlaten huizen. Nog even de Auchan in om wat eten te scoren 20 blikjes tonijn, camiel is er dol op, wat eten 4 uien met knoflook, 16 liter water, 15 olijven een worst en 2 liter cola voor o,24 euri. Ons avondeten bestond helaas ook uit de 2 laatst genoemde etenswaren want mijn campingaz stelletje had het na 15 jaar trouwe dienst begeven en ik prikte ff 3 tankjes leeg.

Als je het nog niet koud had dan krijg je het wel koud van een leeg stromend gastankje in je handen, letterlijk en figuurlijk. Met het gekwaak van koor aan kikkers gaan we de koude nacht in en de extra deken is erg lekker over mijn slaapzak heen. Dromen van de boot naar het warme Africa