doen. Oeps. Terug bij het hotel was Alpha inmiddels aangeschoven bij de kaart tafel waar de emoties al hoog opliepen. Lopend begeven we ons richting de taxi. ik heb mijn camelback gevuld met nog 3 liter Nederlands water, en ben helemaal klaar voor de boottocht op de Niger. Eerst ren ik nog snel even terug omdat ik mijn zoom lenz vergeten was mee te nemen. teug bij de taxi wil ik dus een foto maken, heb ik mijn hele fototoestel, voor het eerst, niet bij me, shit weer terug rennen, lompe actie natuurlijk. In een taxi busje, waar officieel 7 klanten in mogen, zijn we met zijn vijftienen naar de Niger vertrokken, en 15 dat betend nog lang niet vol, achterop busje stond nameiljk dat je er met 20 man in kan...Nu hebben we wel van al het mogelijk openbare vervoer dat in Bamako


mogelijk was gebruik gemaakt. In het visserdorpje aangekomen maar ik wat foto's en zie daar aan een waslijn 15 lange huiden van Boa Constictors, of pytons hangen. Oeps daar mocht ik nou net geen foto van maken, ook geen geld nee geen foto. Op het heetst vd dag zijn we dus de niger opgegaan en konden zo ongelimiteerd foto's maken van vrouwen die de was doen etc... Ergens halverwege werd nog wat vage 'shit' gehaald om te roken. het traditione, zeer wankele, bootje werd voorgeduwt/gepeddeld door de bootman. Die tussen het krokodillen kijken en terugvaren nog een frisse duik in de rivier nam. En we mochten niet nat worden van de GGD

Aan einde van boottoch waren we flink verfikt, eigenschuld natuurlijk. Nog even naar ons hotel toe om de kamer leeg te ruimen, waar we wel heel relaxt de sleutel van konden houden als we de spullen maar in hoek van kamer zetten. De broers die natuurlijk bij ons blijven hebben ons die middag weer naar bank begelijd, want we moesten natuuurijk nog steeds van dat geld af.

Helaas was de bank dit keer helemaal gesloten en moesten we alsnog naar een wisselkantoor toe, nu naar dat van een vriendje van hun, op een of andere manier zou hij er wel weer iets voor terug krijgen, klanten of geld. We helpen Mohamet nog even aan een yahoo.fr email addres mohamett20345 was nog wel beschikbaar.... Hij wuift zijn broer naar buiten want die hoeft daar niets van te weten. Baas boven baas.

Bamako mc-drive terecht gekomen waar veel (3 auto's) locals hun eten ook haalde. Het 'restaurant' 4 meter breed, 2 bbq's eentje met wok vol kokende olie, ander is meer een gril. Alles is met betonnen platen van 70cm breed over het open riool heengebouwd, daarboven een golfplaat voor de drie regenbuien die ze per jaar krijgen. Zon. Om bij onze tafel, omgekeerd krat cola, te komen moesten we een flinke stap over het riool doen zodoende met goed uitzicht op de keuken. (hieronder) We bestellen wat spiesje die erg lekker zijn met wat friet, zit een beetje salade overheen, erg lekker en gezellig al met al, 10 kindjes continu om ons drieen heen hangend, gillend van de foto's die ik ze van hen zelf liet zien. Kosten voor deze top maaltijd!! 1 euro de man, mijn buik zat echt stampvol, salade ook met overgave gegeten, ja ik weet dat ook dat gewassen wordt met niet 'schoon' water. Die paar uur overleef ik nog wel. Toch...

Nog even een bierjte drinken langs de snelweg waar zelfs een reclamebord stond voor de Citroen Berlingo !!! (auto van Sandra). Bij hotel geven we onze laaste spullen nog weg aan eigenaar en hulpje, dat al een surfmagazine had gekregen en pas door dat ie het op de kop las toen ie een huis zag, ook mijn schoenen zijn naar het deze jongen gegaan, want die had ie niet.

Hup het vliegtuig in waarvan de maatschapij had beweerst dat ze nooit op tijd vlogen, en dat bleek echt te kloppen. Het eerste stuk vlogen we bijna 1000 km (donderdag 19 februari)naar het zuiden, Abidjan, de hoofdstad

van Ivoorkust waar we een tussenstop maakte en het vliegtuis bijna leeg stroomde, en daarna ontsmet moest worden. Het was inmiddels 2 uur snachts en we wilden graag wilde slapen, en dat ging ook lukken want we hadden elk 3 stoelen onder onze kont. Van Ivoorkust naar Algarije dat ook als 'zeer' stabiel bekend staat. De nacht doorvliegend komen we vroeg in de ochten op het vliegveld van Algiers aan.

Om 11oo konden we eindelijk overstappen in het vliegtuig naar Lille. Hierin werd het ontbeit geserveerd met gewoon wijn erbei!!! daar hebben we dus geen nee tegengezegt en met een limonadeglas vol met wijn hebben we onze laatste toast uitgebracht op een soepele gaaf verlopen reis. In Lille hebben we een auto gehuurd, die we wel in utrecht konden achter laten...kosten 300 euro...