|
Dinsdag 3 februari, vroeg weer op.
|
Helaas is de camping nog niet geopend
op de aangegeven tijdstip. We moeten dus terug om af te rekenen
zodat we eerst bij de decatlon, mijn favoriete sportwinkel, een
nieuw gasstelletje kunnen kopen met een paar gasflesjes, nog wat
worst voor mij bij de lidl/aldi uit de schappen trekken en weer
terug rijden om af te reken op de camping en hop naar de haven op
weg naar Marokko waar we hopelijk beter weer krijgen dan in Spanje. |
Aan de linkerkant van de snelweg zie je een pukkel in de mist liggen.
Gibraltar, echt een raar gezicht. Kaartes voor de boot naar Ceuta, Spaans
belasting paradijs in Marokko, gehaald en hup de snelle catamaran boot
op.
| In Ceuta tanken we diesel en Red Label, met het oog op het droog
staande Mauritanië. Na wat heen en weer gezeul bij de grens
van Marokko heeft Camiel alles geregeld en mogen we zonder verdere
problemen het land in. Het eerste wat je zo'n beetje ziet zijn 150
blauwe oude taxi Mercedessen, nu geloof ik gelijk waarom ze zo gewild
zijn en ben je ook niet meer bang om pecht te krijgen. |
 |
 
Waar je ook kijkt je ziet Mercedessen, wanneer ik ook een foto probeer
te maken altijd krijgen we weer zo'n ster in onze voorruit, ff carglas
bellen. Trouwen er liggen wel zeer veel steentjes op de weg. Die steentjes
leggen ze daar neer zodat je niet met je domme kop op de de nieuwe weg
gaat rijden. Vaag meer zeer effectief lijkt mij, ook tegen werkeloosheid.
Het Kleine Atlas gebergte trek aan ons voorbij en de zon gaat ook al doorbreken.
Ja nu ben ik echt voor het eerst in Afrika en elke meter die we afleggen
kom ik zuidelijker dan ik ooit ben geweest, voel net een ontdekkings reiziger
alleen valt er ,topogrfisch, niet zo veel meer te ontdekken natuurlijk...
  
| Vlak voordat het donker wordt komen we in de buurt van Meknes,
een vd vier konings steden, een bordje camping tegen, daz duz makkelijk.
De auto mag zijn eerste stukje offroad, ezelpad, rijden en knalt
nu al een paar keer flink op de stenen. Het kreng ligt natuurlijk
ook zeer lage door de verouderde vering. |
|
De camping is zeer klein maar wel erg mooi, het zwembad staat
natuurlijk leeg maar aan de bomen hangen sinaasappels en citroenen,
Om het zwembad heen is een soort dakterras met een prachtig uitzicht
over de omgeving heen.Hier genieten we ook van een lekker Witje,
wit biertje uit Nederland, terwijl de zon snel achter de heuvels
duikt.
Overdag zie je als vervoer alleen maar oude vrachtwagens, ezels
en Mercedessen. Alle mannen, vrouwen zagen we niet, waren traditioneel
geklede moslims. 's Avonds zijn we in Meknes een heerlijke tajine
gaan eten. Hier zie je een gewone modernere stad waar de dames
en heren zo uit Hennis & Maurits folder komen lopen. Helaas
heb ik geen tajine meer in Mali op de kop kunnen tikken, wilde
hem niet eerder kopen vanwege het gewicht.
|

|
woensdag 4 feb
Vandaag vertrekken we richting Marrakesh, naar het schijnt een van
de mooiste steden van noord Afrika. Alles gaat goed, nog even de
olie checken geen druppel minder! Onderweg ziet Marokko er opvallen
groen uit, het is ook winter/voorjaar, veel olijfbomen met plukkers
die in kleine plastic tentjes op de velden slapen. Irrigatie systemen
alom en overal langs de weg mensen die een lift willen hebben, sorry
onze achterbank is tot de nok toe gevuld met kleding die we graag
aan 'armere' mens willen uitdelen.
Toch zagen de mensen er hier al behoorlijk arm uit alleen had ik
dat toen niet echt in de gaten. Als je een ezel bezit ben je een
rijk man. Want dan heb je vervoer! Vele kuddes met schapen komen
we onderweg tegen, naarmate het droger wordt komen er steeds meer
geiten in beeld, en als je het echt niet weet noem je het gewoon
scheiten. |

|
  
Af en toe koester ik mijn snowboard want de heletijd rijden we langs
het besneeuwde Atlas gebergte. Jou tijd komt nog wel. Achter Marakesh
schijnt zelfs de hoogste skilift van Afrika te zijn. Moet ik toch een
keer uitchekken!! Vrij vroeg in de middag rijden we de stad binnen en
gelijk merk je het al dat het een aparte stad is, overal waar je ook
kijkt palmbomen om je heen, waar is de zee, ik ruik en zie niets
hmm dat ben ik niet gewend
als surfer
We rijden de voorsteden van Marrakesh binnen en
na 5 minuten hebben we al twee ongelukken gezien. Eerste ongeluk
was een klein beetje zielig, een paard en wagen met twee paarden
ervoor had wat problemen. Een vd paarden gleed met zijn hoeven
op het zachte asfalt uit en lag helemaal onderuit, gelukkig bleven
beide paarden opvallen rustig. Tweede ongeluk, auto, boem, deukje.
Snel de camping opzoeken waar Camiel al van gehoord had dat ie
op de weg naar Cassablanca lag en dat klopt. En dat lukte prima,
we hadden de gps eigenlijk niet eens nodig.
 
|
| Dat Marrakesh een van de mooiste steden is heb ik
helaas in een avond moeten aanschouwen maar mooi en indrukwekkend
was het zeker. Marrakesh is verdeeld in een oud en een nieuw centrum,
wij hebben ons beperkt tot het oude centrum dat binnen de stadsmuren
ligt. Tegenover de grote Gele Moskee ligt het plein waar zich duizenden
mensen bevinden. Er gebeurd hier vanalles, van verhalenvertellers
tot kermisachtige handigheids spelletjes waar Camiel en ik vergeefs
hebben geprobeerd een ring om een Cola Fles te hengelen, het lijkt
zo makkelijk. We hebben geen slangen bezweerder gezien. Natuurlijk
zijn we de Soek ingegaan om wat rond te wandelen. De 'Soek' bevind
zich in/op/tussen eindeloos smalle straatjes die half overdekt zijn
en waar zich honderden verschillende winkeltjes bevinden, alles
wordt er verkocht en iedereen wil het je met liefde aansmeren. Als
toerist had ik me voorgenomen om er een waterpijpje te kopen en
dat is me natuurlijk nog even op de valreep gelukt.. Helaas bleek
dat ding bij thuiskomst zo lek als een mandje te zijn. |

|
  
Camiel slaat nog ergens een kilo Dadels op de kop. Ik hoef die zoete
troep niet. Van elke winkeltje bevinden zich er wel van10 de zelfde
en het liefst nog naast elkaar ook, over concurrentie gesproken. Op
het plein zelf weer aangekomen nemen we een glas verse jus de 'o range,
"100% verse Juice Mike, kom morgen terug!! Bij stand 65" en
we krijgen nog een cadeau, beetje gratis. Voor 1 euro drink je
jezelf een overdosis vitamine C aan, erg lekker en dat voor weinig.25
euri
|
Overdag is de stad vergeven van smerige uitlaatdampen en 's avond
maakt die plaats voor de geur van de 101 verschillende BBQ's die
de opluchtrestaurants daar hebben. Een indrukwekkend gezicht zo'n
plein waar de dampen omhoog stijgen en het water mij dus al snel
uit de mond loopt. Elke 'kok' wil dat je bij hem komt eten en
je gaat dus ook ergens zitten waar het wel oké lijkt, volgens
mij is het overal prima voor elkaar, tenzij je echt geen koeie
hoofd wil eten want die zag ik ook nog ergens liggen. Na het heerlijke
eten nog een beetje rondwandelen, mijn eerste mierzoete hete thee
gedronken. Thee met ginseng, gember, peper en een secret ingrediënt.
Deze indrukken blijven natuurlijk niet alleen in mijn hoofd, maar
ook op mijn ccd-chip, achter. De stad uitkomen, het zal je wel
niet verbazen natuurlijk, was zo'n beetje onmogelijk, na 20 minuten
heen en weer steken door allerlei straatjes waren we nog nergens.
Maar zoals je leest hebben we het toch gehaald. De camping van
marakesh heeft natuurijk geen water in het zwembad maar wel lauw
water in de douche.
|
|
  
Op de camping staan tig 4x4 auto's die door Africa aan het trekken
zijn en waar we natuurlijk behoorlijk bij afsteken met onze mercedes.
Terwijl we de stad uitrijden zie ik ergens een Fuji shop waar ik graag
de alle gemaakte foto's op cd wil zetten omdat ik nu al 30% van al mijn
beschikbare geheugen vol geschoten had. Dit bleek een zeer duur grapje
te zijn. 40 euro voor 400 foto's. Oke dat wordt dan maar vooraf deleten
afzetters. Je moest per foto betalen!
|