dinsdag 10 februari,
Dit zal onze eerste, enige rustdag worden, alhoewel er natuurlijk wel een aantal dingen geregeld dienen te worden.Wit geld wisselen bij de bank, zwart krijg je er 9% meer voor, nou dat schiet niet echt op natuurlijk. De bankbeambte vraag een beetje verbaast waarom we niet op straat wisselen. Ook hebben we nog een visum voor Mali nodig en natuurlijk de verzekering van de auto moet in orde gemaakt worden. We hadden immers gelogen over hoe we het land ingekomen waren, niet via de stad maar direct zodoende hebben we nog geen kans gehad om een verzekering te halen.

Van een Duitse campinggast die elke nacht in zijn oude Mercedes 240 slaapt, gaat ie in Marokko verkopen, komen we te weten waar we de papierhandel kunnen regelen. Met de taxi gaan we naar de ambassade van Mali. Hoewel Nouakchott een stad van 1 miljoen inwoners is ligt alles zeer dicht bij elkaar en de taxi brengt ons in 5 minuten naar de Ambassade van Mali waar alle stempels binnen 15 minuten geregeld worden. Hup taxi voor 60 eurocent weer terug, maakt niet uit waar je heen gaat dat kost het. We hebben dus ook ritjes van nog geen 300 meter gemaakt uit onwetendheid, luiheid. Zelfs een keer een ritje gemaakt in, natuurlijk, een oude mercedes die bij het zelfde autobedrijf vandaan kwam als onze. Alleen had deze volgens ons geen 2e versnelling meer want alles werd vanuit de 3 of 4 versnelling gereden. Net als de gids eigenlijk, door het zand reed de gids als een haas, tot het moment dat ie het asfalt raakte hup direct in zijn 4de of 5de versnelling, al ga je 50 per uur.

Die middag duiken we nog even het Cybercafe in, frapant genoeg alemaal flatscreentjes, versturen nog een paar mailtjes, daarna nog even langs de fransen die in een andere logs verblijven. Eigenlijk willen we even kijken bij het internationale muziek festival wat gelijktijdig met ons in Noukchott is. Daaraangekomen blijkt er nog helemaal niemand te zijn. Pech, wij weer terug naar de camping. Jean Luc die weet nog een goed restaurant dat zelfs in de Lonley Planet heeft gestaan. Na veel omzwalkingen hebben we het gevonden. Hopelijk staan ze er niet meer in want dit wil je een naieve backpackers echt niet aan doen, zelfs de Cola smaakte niet. Na het eten zijn we hard ergens anders een koffie, ik een cola, gaan drinken om de 'smaak' weg te spoelen. Ik had verteld over de taxi en de petit taxi. Nou in de een gaan 7 man de andere 5. Aangezien wij met 6 man waren en graag naar het muziek festival wilden hebben wij ook een keer meegedaan aan een nieuwe aflevering van:

Prop je met zijn allen in een Taxi. Volgend zeizoen te zien bij de grootste familie van nederland. In onze royale taxi zijn we via de artiesten ingang, we waren immers blank/wit, over de strip backstage bij het hoofdpodium gebracht. Het festival, dat door vele franse bedrijven gesponserd werd, is inmiddels behoorlijk druk geworden en het publiek lijkt zelfs uit zijn dak te gaan. Binnen 1 minuut sta ik met mijn camera helemaal vooraan tegen het podium aan, er moet zelfs plaats gemaakt worden voor mij,de fotograaf, en daar hadden ze geen ongelijk in.(;-D

Inmiddels was ik iedereen al kwijt, Christiaan die het aan het filmen was kon ik ook niet meer vinden. Gelukkig vond ik Francoi, samen met hem kwamen we in het publiek de plaatselijke R-Kelley (populaire rapper) tegen die met zijn truitje om de nek de heleboel bij elkaar rapte. Zijn vrienden, met jurk aan, stonden te klappen en dansen in een groep. Natuurlijk moeten wij daar ook aan gelofen en doen we gezellig mee, alhoewel ik wel me niet echt lekker voelde in zo'n grote groep, geen rits op mijn broek, wel paar honderd euro op zak, paspoort en fototoestel achter in de camelback. Een voordeel dat weten zij allemaal niet en zij hebben ook gewoon lol, dat hoop je. JeanLuc die ons ook al gevonden had gaf een wel heel byzondere dans al zwaaiend met arm en been weg, en dat op je 42 ste. Om de 10 minuten lurkte ik aan mijn Camelback, zoals ik al 2 weken deed, om dorst te voorkomen. R-kelley had het door en wilde er ook wat uit drinken, ja dat lukte dus niet, leg dat maar eens uit. Zuigen aan dat ding. Vriendelijk bedankt. Dus ik duwde met mijn hand de camelbacktuit open zodat hij wat water in zijn handen kreeg. Dat vonden ze allemaal super. Maar ipv dat ie het opdrinkt of zo gaat ie zijn haar ermee stylen. Nu wilde heel Nouakchott water uit mijn Camelback hebben, na 10 keer was ie toch echt op. Bijna. Na 2 bands te hebben bekeken, dat was ons ruim voldoende, vonden we het voldoende.

De muziek had inderdaad wel wat weg van Paul Simons Graceland. Onze franse kamergenoten hadden bedacht dat we vast wel ergens een koud biertje konden scoren, het kan wel verboden zijn maar hebben doen ze het vast wel ergens. Dat biertje klinkt als muziek in de oren.

We houden een Mercedes aan en vragen de Chauffeur om een bar met bier te vinden. De chaufeur die nogal jolig is en zelfs agenten die controles uitvoeren uitkaffert, of grappen mee maakt, blijkt politiechef te zijn. Hmm lekker als je net iets illegaals wil gaan doen. Maar alles goed en wel in de taxi, we rijden drie, vier bars op afgelegen plekken af maar nergens bier of open.

De rit wordt steeds joliger en Camiel maakt op een gegeven moment wat grapjes en het komt er op neer dat de chef om zijn paspoort vraag en Camiel doodleuk antwoord die niet bij zich te hebben. Oké daar moet je dus heel erg mee oppassen, bij ons is het goed gegaan, maar JeanLuc die 9 jaar met een Afrikaanse getrouwd is geweest en wel wat meer van de 'cultuur' weet geeft na de rit even een berisping dat zoiest erg link is. Stel je voor dat ze je willen naaien, dan kan die dat nu perfect, hij rijd je zo naar het bureau en voila.
Gelukkig bleef het allemaal oke en wilde die zelfs met ons op de foto. De politiechef die even bijklust als taxi chauffeur. Nee een taximeter kennen ze daar niet. Terug gekomen bij het hotel, het is echt geen camping, bestel ik op straat nog even een plaatselijke snack. Een soort stevige pannekoek met daarin het vlees van 3 spiesjes, wat mayonaise, dikke frieten, wat salade en dat samen oprollen in silverfolie stoppen, bovenkant openhouden voor nog wat hete(pittig) saus. Dit lijkt verdorie wel de Doner Kebab

Bij ons op de hoek alleen dan zonder knoflook. Met deze lekkernij ga ik naar onze slaapkamer toe waar iedereen zich weer bij Kai de hond heeft gevoegd. Camiel en ik hadden nog een fles wiskey in een colafles bij ons die die hebben we met zijn vieren die nacht soldaat gemaakt en dat is een lekker slaapmutsje al zeg ik het zelf. Geen bier maar wel even met Johnnie Gelopen..