Op de weg komen we dan ook geen mountainbikers tegen, af en toe een verdwaalde wielrenner die zich in 35 graden (2e week van oktober!) door de bergen aan het werken is. Niets aantrekkend van de auto’s die voorbij komen, maar zonder helmpje langs de cactussen ploegend. De auto’s lijken houden meer rekening met de fietsers dan ik verwacht had en halen een fietser met respect in.

 
In Palau, noord Sardinie, aangekomen eerst toch maar even bij de ‘Information’ vragen waar en hoe ik kan mountainbiken. Ja twee huizen verderop is de verhuur en daar moet je zijn. Maar over een MTB tour weten ze daar niets. Bij de Mtb verhuur aangekomen blijken daar alleen maar bikes te huur te zijn waar ik nog een verkeersdrempel mee af durf te fietsen zonder bang te zijn in het ziekenhuis te belanden. Voor zover het locale mountainbiken.

Op naar het “Galura Bike Point” dat   5 km verderop bij Porto Pollo aan zee gelegen is. Reeds als wind en kitesurf paradijs ontdekt vanwege de wind en het blauwe warme water. Anja en Alessandro kenden me gelijk van de eerdere e-mail wisseling die we gehad hebben. De volgende dag staat er een Tour hebben met 6 Duitsers gepland over 60 km en dan kon ik prima mee. 60 km is dat wel verstandig met de nog steeds pijnlijke gekneusde ribben die ik 4 weken eerder had opgelopen. Ja dat moest wel lukken want dit is de ‘informatieve’ tour. Oke ik ben zeer benieuwd wat voor extra dimensie de informatie bij de tour gaat brengen.

We staan bij Porto Pollo met onze tent op een eiland dat in zijn geheel ook een camping is. Zeer indrukwekkend om te zien amper 10 hectare groot gevuld met tentjes, carvans, campers, hele grote campers en een wat chaletjes die je kan huren. Bijna alle campeerders, voornamelijk duitsers, hebben mooie surfplanken en mountainbikes bij hun stekkie. Zelfs op de Camping zal je al een redelijk mooi parcourtje van een paar km aan kunnen leggen tussen de campers en de rotsen door want het is behoorlijk heuvelachtig eilandjes.

De volgende ochtend vroeg op, mijn Camelbak vullen met water en wat eten mee. Op naar het Bike Point. Alle fietsen worden in orde gemaakt, voor degene met spd’s worden er nog pedalen verwisseld. De  Scott, huurfietsen zien er goed uit. Ik kan  uit een Fully of een Hardtail kiezen omdat ik mijn eigenlijk bike thuis gelaten heb. Mijn Fully ervaring houd op bij een gebroken schouder en daar laat ik het voorlopig bij. Het weer vandaag is prachtig om te biken, niet de 35 graden waardoor het eiland een week terug geteisterd werd maar een paar wolken met een lekker windje.

Het zadel op zijn allerhoogst, eigenlijk nog 3 cm telaag, ze zijn niet echt gewend dat er gasten van 190 lang komen. Iedereen krijgt nog even een flesje powerdrink in zijn bidonhouder en off we go!. Al snel gaan we van het asfalt af de bergen in met een redelijk lange beklimming tijd om te bekomen krijgen we al snel. Bij een kerkje dat daar al 350 jaar staat verteld Anja ons het een en andere over de geschiedenis ervan terwijl we de binnenkant bekijken aan het bekijken zijn. We vervolgens ons pad verder. Allesandro fiets af en toe hard vooruit om alvast het hek open te doen waar ons pad langs gaat. De twee kalveren sprinten snel weg terwijl een oude koe rustig blijft grazen als we voorbij komen op onze bikes. Anja stop zo nu en dan om ons wat te leren over de vegetatie die we op onze tour tegen komen te vertellen. Ik zie enkel een olijfboom staan, De mirte waar de locale snaps van gemaakt wordt laat ze ons ruiken evenals de munt, venkel en lavendel. Door de vele zon uren ruiken en smaken deze kruiden vele malen sterker dan in Nederland. De vijgen van de vijgenboom zijn echt heerlijk, echter de vijg van de cactus sla ik over het openen daarvan was een zeer pijnlijke ervaring om dat ik de instructie toch niet helemaal goed opgevolgd had, inmiddels lukt het me wel zonder de ministekeltjes in mijn hand te krijgen. Toch voor degenen die op Sardinie zonder vocht komen te zitten schrijf ik de instrcutie op want ze zijn erg smakelijk om te eten en zitten bomvol vocht.
Hoe pak je het schillen van een catcusveig dan wel aan?
- Zorg dat je de voor en achterkant eraf snijd (niet met vingers op polletjes komen)
- Maak een snee van de voor naar de achterkant
- Trek/pel de schil over de volle breedte rond de vijg.
- Eetbare binnenvrucht houd je over en je leven is gered.

 Op onze toch rijden we langs een van de weinige rivieren die het hele jaar door stroomt. Allesandro die zijn bike beter beheerst dan het Duits van Anja, afdalend en klimmend staat ie zeker zijn mannetje. Als ik omhoog ploeg hij haalt iedereen in met een wheely op zijn fully.

Tussen de middag houden we een iets langere break bij een B&B restaurantje waar we wat water drinken dat rechtstreeks uit de bergen komt. Dus als je een stomend tapje langs de weg in de bergen ziet kan je daar je bidon zonder problemen bijvullen. Ik krijg nog een typisch Italiaans broodje dat weer verrassend lekker is.